Збор у падтрымку сябра Dapamoga Аляксея Еўтушыка

Аляксей Еўтушык — рэпрэсаваны беларус з Мінска, былы айцішнік і адзін з тых людзей, для каго салідарнасць пасля 2020 года стала не проста словам.

У жніўні 2020 года Лёша прайшоў праз суткі на Акрэсціна. Пры падтрымцы Dapamoga ён змог выехаць у Літву. Апынуўшыся ў бяспецы сам, амаль адразу пачаў дапамагаць іншым — сябрам і знаёмым, якім праз іх палітычную пазіцыю таксама стала небяспечна заставацца ў Беларусі.

У першыя гады ў Літве Лёша працаваў у IT і добра зарабляў. І значную частку сваіх магчымасцяў выкарыстоўваў, каб дапамагаць тым, хто толькі вырваўся з Беларусі.

Яго дом на вуліцы Ягайлас у Вільні фактычна ператварыўся ў маленькі «хаб» для новапрыбылых беларусаў. Тут можна было спыніцца, разабрацца, што рабіць далей, і проста прыйсці ў сябе.

Лёша дапамагаў людзям знайсці і аплаціць жыллё, уладкавацца ў новым горадзе, пазычаў грошы — часта разумеючы, што яны ўжо ніколі да яго не вернуцца.

Тады ён мог дапамагаць — і дапамагаў.

Але за апошнія гады жыццё самога Лёшы моцна змянілася.

Яшчэ ў Беларусі ў яго пачаліся сур’ёзныя праблемы з сэрцам, праз якія давялося перанесці аперацыю. Некалькі гадоў таму Аляксей перанёс інсульт. Пэўны час ён не мог працаваць, меў праблемы з маўленнем і аднаўляўся пасля наступстваў інсульту. Акрамя таго, у яго было дыягнаставана біпалярнае расстройства.

Спачатку Лёша жыў на ўласныя зберажэнні. Потым яму дапамагалі сябры. Цяпер ён стараецца падпрацоўваць, каб самастойна забяспечваць хаця б самае неабходнае, у тым ліку жыццёва важныя для яго лекі для сэрца.

Але за гэты час перад літоўскай Sodra назапасілася запазычанасць каля 2000 еўра, і сітуацыя з медыцынскім страхаваннем стала для яго яшчэ адной сур’ёзнай праблемай.

Таму сёння дапамога патрэбная таму, хто яшчэ нядаўна сам дапамагаў іншым.

Мы звяртаемся да неабыякавых беларусаў — і да тых, хто ведае Лёшу асабіста, і да тых, хто ўпершыню прачытаў яго імя сёння.

І асабліва — да людзей, якім калісьці дапамог ён сам.

Магчыма, сустрэў пасля пераезду.

Магчыма, даў дах над галавой.

Магчыма, пазычыў грошы.

Магчыма, проста быў побач у момант, калі ўсё жыццё засталося па той бок мяжы.

Цяпер прыйшоў час падтрымаць Лёшу.

Наша мэта — дапамагчы яму закрыць запазычанасць перад Sodra і вярнуць магчымасць нармальна клапаціцца пра сваё здароўе і паступова вяртацца да стабільнага жыцця.

Нават невялікі данат мае значэнне. А калі вы не можаце дапамагчы фінансава — калі ласка, падзяліцеся гэтым зборам.

У 2020-м мы вельмі шмат гаварылі пра беларускую салідарнасць.

Яна патрэбная і сёння.

Асабліва тады, калі дапамога нарэшце патрэбная таму, хто так доўга дапамагаў іншым.