Дапаможам былому палітвязню Аляксею Санчуку і яго сям’і пачаць новае жыццё

Аляксей Санчук — беларускі дзеяч культуры, музыкант, бубнач і былы палітвязень. У 2020 годзе ён стаў адным з удзельнікаў барабаннага праекта «Патрабуем разысціся», выступленні якога сталі адным з самых пазнавальных сімвалаў мірных пратэстаў у Беларусі.

За ўдзел у пратэстах Аляксей тройчы падвяргаўся адміністрацыйнаму пераследу: быў арыштаваны на 10 сутак, аштрафаваны на 750 беларускіх рублёў, а затым зноў атрымаў 14 сутак адміністрацыйнага арышту.

4 лістапада 2020 года Аляксея затрымалі і жорстка збілі. Пазней Праваабарончы цэнтр «Вясна» прызнаў яго палітычным вязнем.

13 мая 2021 года суд у Мінску прысудзіў Аляксею шэсць гадоў пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму. Акрамя таго, дзяржава канфіскавала яго аўтамабіль і абавязала выплаціць грамадзянскі пазоў у памеры 160 000 беларускіх рублёў.

Амаль дзевяць месяцаў зняволення Аляксей правёў у ШІЗА і ПКТ — у асабліва цяжкіх умовах.

Пасля вызвалення ў ліпені 2026 года ў дачыненні да яго быў усталяваны прафілактычны нагляд. З-за рэальнай пагрозы новага крымінальнага пераследу Аляксей быў вымушаны тэрмінова пакінуць Беларусь і выехаць у Грузію.

Пасля яго ад’езду ціск на сям’ю працягнуўся: жонцы паступалі званкі з РУУС, затым яе двойчы выклікалі туды ў сувязі з крымінальным пераследам мужа і яго ад’ездам. Пазней яна дала публічнае інтэрв’ю Праваабарончаму цэнтру «Вясна», расказаўшы пра перажытае і становішча сваёй сям’і.

Сёння Аляксей, яго жонка і 13-гадовая дачка ўжо знаходзяцца разам у Грузіі. Пасля доўгіх гадоў разлукі сям’я нарэшце змагла ўз’яднацца. Аднак наперадзе іх чакаюць аднаўленне, адаптацыя і пачатак новага жыцця практычна з нуля.

Гады зняволення сур’ёзна адбіліся на здароўі Аляксея.

«Зняволенне сур’ёзна адбілася на маім здароўі: пацярпелі слых, зубы, пазваночнік, суставы, а таксама агульны фізічны і псіхалагічны стан».

Зараз Аляксей часова не можа паўнавартасна працаваць і звяртаецца па падтрымку, каб яго сям’я змагла перажыць першыя месяцы пасля вызвалення і ўз’яднання.

«Сабраныя сродкі дапамогуць нам не проста выжыць у першыя месяцы, а па-сапраўднаму стаць сям’ёй».

Сродкі будуць накіраваныя на:

• арэнду жылля;
• медыцынскае аднаўленне пасля зняволення;
• легалізацыю ў новай краіне;
• адаптацыю сям’і;
• адукацыю дачкі;
• базавыя выдаткі да таго моманту, калі Аляксей зможа самастойна забяспечваць сваіх блізкіх.

Асабліва кранальна Аляксей кажа пра тое, што для яго азначае гэтая дапамога:

«Кожны, хто дапамагае, — не проста ахвяруе грошы. Вы вяртаеце дачцэ бацьку, жонцы — мужа, а мне — гады, якія мы яшчэ можам пражыць разам».